Greinar frá mánuðinum October, 2005
Í blöðunum býr draumurinn
Ekki veit ég hvað það er sem fær mig til að lesa heilan bunka af glansblöðum í hverjum mánuði. Ekki er innihaldið merkilegt og oft það sama í blaði eftir blað. En eitthvað er það við lestur þessara blaða sem gerir það að verkum að ég laðast að þeim.
Lesa áfram »Söngstjörnur
Um miðja síðustu öld kippti sér enginn upp við það að kvikmyndastjarna tæki sér stöðu við hljóðnemann og gæfi út plötu, annað hvort með þekktum smellum eða tónlist saminni af atvinnulagahöfundum. Þeir leikarar sem í dag hafa virkilegan áhuga á tónlist eru í hinsvegar í verulegum vandræðum. Hin tónhneigða kvikmyndastjarna þarf nú í upphafi 21. aldar að dragnast með það orðspor að vera annað hvort tímaskekkja eða, það sem er verra, að vera að reyna að öðlast óverðskuldaða frægð á fölsuðum VIP passa. Þetta hafa Billy Bob Thornton, Keanu Reeves og Kevin Bacon þurft að þola. Í þeirra hóp fellur einnig Juliette Lewis sem söng með hljómsveitinni The Licks í Hafnarhúsinu fyrir tæpri viku síðan.
Lesa áfram »Þingeyskur femínisti á 19. öld
Vertu hávaxinn, dökkhærður karlmaður!
Af nýlegri sjónvarpsauglýsingu frá Verslunarmannafélagi Reykjavíkur að dæma virðist sem ofangreint sé besti grunnur sem manneskja getur haft til þess að njóta góðra kjara á Íslandi í dag. VR bendir á þetta, ekki sem lof eða last um hávaxna dökkhærða karlmenn, heldur til að sýna fram á hversu mikil áhrif útlit og þó einkum kyn getur haft á kjör fólks. Af auglýsingunni að dæma eru lágvaxnar, ljóshærðar konur ólíklegastar til að njóta góðra kjara. Vitanlega er þó ástandið einfaldað til að falla að formi auglýsingarinnar. Eftir stendur að launalegt jafnrétti kynjanna er enn ekki veruleiki í upphafi 21. aldar.
Hin íslenska Þjóðerniskind
Einn mikilvægur þáttur þjóðernishyggju, hvort sem er á Íslandi eða annars staðar, eru táknin sem eru fundin fyrir þjóðina. Þessi tákn eru þó ósjálfrátt í sífelldri endurskoðun í takt við það sem breytist í samfélaginu. Eitt af táknum íslenskrar þjóðernishyggju er hin hreina og óspillta náttúra Íslands sem Íslendingar eru mjög stoltir af. Hún er gjarnan sögð hafa mótað þjóðarsálina og menninguna í gegn um aldirnar. En eins og náttúran hafa hin „upprunalegu“ íslensku dýr líka orðið að þjóðartákni, þá sérstaklega hesturinn og sauðkindin, en einnig verður landnámshænan sífellt vinsælli. Hér ætla ég að tala um íslensku kindina sem þjóðernistákn.
Lesa áfram »Kim Wilde í Íran
„Ha! Eru gefnar út teiknimyndasögur eftir konur í Íran?“ spyr Vesturlandabúinn ég eftir að hafa uppgötvað áhugaverðan nýliða í teiknimyndasögubransanum, Marjane Satrapi. Um leið rámaði mig í að hafa séð kvikmynd eftir 18 ára íranskt stelpuskott; svo að tjáningarfrelsi kvenna í Íran virðist ekki gjörsamlega fótum troðið. Að vísu er Satrapi búsett í París og bækur hennar hafa aldrei verið gefnar út í Íran. Það hlaut líka að vera því þar mega konur varla sýna hárlokk án afskipta lögreglunnar, eða hvað? Í augum Vesturlandabúans er Íran fullt af mótsögnum, opinber ímynd og fréttaflutningur stangast á við þær fáu upplýsingar sem fengnar eru eftir öðrum leiðum.
Lesa áfram »