Greinar frá mánuðinum February, 2006
Trúarleg lausn á veraldlegum vanda - Hvítasunnuhreyfingin og hagsæld í afrísku samhengi.
Hvítasunnuhreyfingar njóta sívaxandi fylgis í Afríku og telja margir að ýmsar áherslur í boðskap þeirra, sérstaklega varðandi hagsæld, skýri vinsældir og öra útbreiðslu þeirra í samtímanum, á tímum hnattvæðingar og breyttrar heimsmyndar. En í hverju felst sérstaða hvítasunnuhreyfingarinnar í kristinni trú?
Lesa áfram »Minnihlutahópar í Suður-Kína
Haustið 2005 ferðaðist Ingibjörg Björgvinsdóttir, lokaársnemi í ferðamálafræði, yfir hálfan hnöttinn til þess að afla heimilda fyrir B.Sc. verkefni sitt. Markmið hennar var að rannsaka áhrif ferðamannaiðnaðar á menningu minnihlutahópa í Suður-Kína. Hér á eftir deilir hún reynslu sinni af þessu ævintýralega ferðalagi í máli og myndum.
Lesa áfram »Í nafni málfrelsis?
Deilurnar vegna teikninganna af Múhameð spámanni hafa varla farið fram hjá mörgum. Nóg hefur verið skrifað um tjáningarfrelsi og réttmæti birtinganna og mun það ekki verða umræðuefnið hér. Þess í stað er ætlunin að greina hvernig mynd er dregin upp af Íslam og múslimum í fjölmiðlum.
Lesa áfram »Söguslóðir — vefsetur um íslenska sögu og sagnfræði
Fyrir tæpum tveimur árum var vefsetrið Söguslóðir opnað. Vefsetur sem enginn áhugamaður um sagnfræði ætti að láta fram hjá sér fara! Heimildir um íslenska sögu og sagnfræði hafa í auknu mæli verið gefnar út á rafrænu formi, en fram til þess tíma að Söguslóðir voru opnaðar var ekkert vefsetur starfrækt sem hafði að geyma allar helstu upplýsingar um þær.
Lesa áfram »Heilsusálfræði í City University í London: Tilviljanakennd ákvörðun um mastersnám
Heilsusálfræði er undirgrein í sálfræði. Hún snýst um að beita sálfræðikenningum, -aðferðum og -rannsóknum við forvarnir, til að viðhalda góðri heilsu, við greiningu sálrænna þátta líkamlegra sjúkdóma og fatlana, við þróun umbóta í heilbrigðiskerfinu og við mótun heilbrigðisstefnu. Heilsusálfræði í City viðhefur svokallaða “krítíska“ áherslu sem felst í endurskoðaðri stöðu greinarinnar. Spurt er spurninga á borð við: hvort rétt sé að líta á heilsusálfræðina sem undirgrein; og hvort nota eigi sömu kenningar og í almennri sálfræði? Ennfremur: hvað er heilsa; og hvernig er best að skilgreina hana? Er rétt aðskilja sál og líkama og er rétt að læknar meðhöndli eitt en sálfræðingar og geðlæknar annað?
Lesa áfram »Valentínusardagurinn: forboðnar giftingar og súkkulaðibangsar
Valentínusardagurinn fellur ár hvert á 14. febrúar og er í vestrænu samfélagi algengt að elskendur og aðrir tjái ást sína hvor öðrum á þessum degi. Áður en hann var kenndur við Valentínus var þessi dagur haldinn til heiðurs rómverska frjósemisguðinum Lupercus og var í þá daga slátrað geit og drukkið vín auk þess sem menn hlupu um bæinn útataðir í blóði. Eftir að þáverandi keisari Rómar hafði bannað hjónabönd, þar sem hann komst að þeirri niðurstöðu að einhleypir karlmenn væru betri hermenn, var dagurinn eignaður Valentínusi, presti sem var hálshöggvinn þennan dag fyrir að gefa saman ung pör sem mátti ekki gefa saman, eða svo segir sagan.
Lesa áfram »Afrekin „Okkar“!
Myndirnar í auglýsingunum voru sem gylltur rammi utan um marglofaða viðskiptasigra landa okkar erlendis. En framsetning og vísanir þeirra voru til þess fallnar að gera þetta að sigri „Okkar“! Já, það erum víst „Við“ — íslensku „víkingarnir“ — sem eigum þessa sigra. Og landmenn, upp til hópa, berja sér á brjóst. Útrásin er orðin að kappleik sem er leikin samkvæmt fyrirliggjandi úrslitum við ímyndaðan andstæðing með kunnugleg nöfn: Ísland — Danmörk / Ísland — England. Þjóðrembufylleríið heldur áfram. „Við“ höldum áfram að sigra! Eða hvað?
Lesa áfram »Stoner rokk
Á níunda ártugnum var glysrokkið í algleymingi en undir meginstraumnum voru menn með meiri smekkvísi sem litu til baka til rokksins eins og það hafði verið í lok sjöunda og byrjun áttunda áratugs. Í Seattle braust fram hljómsveitin Nirvana sem leiddi gruggrokkið fram til sigurs yfir glysrokkinu og í Kaliforníu varð minna þekkt sveit þess valdandi að hefja með áhrifum sínum tónlistarstefnu sem fékk nafnið “stóner rokk.“
Lesa áfram »Efnishyggja í eyðimörkinni
Í íslensku þjóðfélagi er mikið lagt upp úr því að vinna mikið og þéna mikið. Fólk leggur metnað sinn í að eiga nóg til að eiga fyrir brýnustu nauðsynjum og mikilvægustu ónauðsynjum. Þegar við hugsum um aðra menningarheima er það oftast með því hugarfari að meðlimir þeirra hafi það ekki eins gott og við og því sé þeim vorkunn. Því deilum við með þeim þekkingu okkar af einskæru örlæti til þess að lífskjör þeirra geti batnað. En færri spyrja hvað við getum lært af þeim.
Lesa áfram »