
Mér lék forvitni á að vita hvernig fjallað væri um börn í íslenskum fjölmiðlum og ákvað að gera óformlega könnun á því hvernig umræðu um þau væri háttað í Fréttablaðinu. Er það jákvæð eða neikvæð umfjöllun? Fá þau að tjá sig sjálf eða tala aðrir fyrir þau?
Lesa áfram »
Flest höfum við væntanlega séð fréttaljósmyndir frá Palestínu af börnum kastandi steinum í átt að þungvopnuðum ísraelskum skriðdrekum. Eitt af einkennum uppreisnanna í Palestínu (intifada) í hugum fólks er mikil og áberandi þátttaka barna í þeim. Sú þátttaka var jafnvel enn meiri í fyrri uppreisninni sem átti sér stað á árunum 1987-1993 en í þeirri síðari sem hefur nú staðið frá árinu 2000.
Lesa áfram »
Kransakakan ber af öllu öðru bakkelsi þegar kemur að sýndarneyslu — þar sem hún endist lengi getur hún staðið á borði í nokkra daga — án þess að verða vond. Og ólíkt tertum verða kransakökur ekki eins auðveldlega að kökurústum… Það er auðvelt að taka hringina í sundur, og neyta kökunnar smátt og smátt. Sem slík er kransakakan, og þó sérstaklega kransakökuhornið, fullkomin sem hátíðarkaffibrauð á jólaborði betri borgara. Kransakakan er nefnilega mjög borgaraleg — það er eiginlega ekki hægt að hugsa sér borgaralegra bakkelsi en kransakökur.
Lesa áfram »
Því hefur mannréttindaástandið í Íran, sem lengi hefur verið mjög ábótavant, ekki farið batnandi eins og ársskýrsla Amnesty International frá í fyrra sýnir. Nokkur fjöldi samviskufanga má enn dúsa í fangelsum landsins eftir ósanngjörn réttarhöld á undangengnum árum. Nokkur fjöldi fólks til viðbótar hefur verið handtekinn fyrir skrif í blöð eða á Internetið sem hafa þótt “ógna þjóðaröryggi.“ Árið 2004 voru 159 manns tekin af lífi í landinu, þar af einn einstaklingur undir lögaldri. Hún hét Atefeh Rajabi, sextán ára, og var hengd þann 15. ágúst fyrir hórdóm eftir ósanngjörn réttarhöld og opinbera niðurlægingu, þrátt fyrir efasemdir um að hún gengi heil til skógar.
Lesa áfram »
Árið 1996 var voru flestir nýkomnir með veraldarvefinn. Fáir höfðu not fyrir þennan munað og færri gerðu sér grein fyrir notagildi hans. Í þá daga var ekki auðvelt að finna efni á netinu, allt var í óreiðu, vefsíður voru óskipulagðar og sama hvað maður sló inn þá var þriðja hver niðurstaða hjá öllum leitarvélum klámsíða. Tveir doktorsnemendur í tölvunarfræði við Stanford háskóla í Kaliforníu, þeir Sergey Brin og Larry Page, voru sannfærðir um að þeir gætu skapað betri leitarvél, svo þeir gerðu það.
Lesa áfram »