Ýmsir fræðimenn vilja þar með halda því fram að eitt aðalhlutverk mannfræðinga sé að skrifa, og velta þannig fram spurningunni um hvers eðlis mannfræðin sé. Er hún skáldskapur eða vísindi? Er raunhæft að ætla sér að nálgast tiltekið samfélag á forsendum þeirra sem búa þar, eða er rannsóknin alltaf háð forsendum, viðhorfum og menningu rannsakandans? Er hægt að alhæfa um samfélög, nálgast tiltekinn kjarna eða sannleika, eða er hver rannsókn einstök upplifun rannsakandans á samfélaginu? Getur etnógrafían verið annað en þjóðhverf, eða öllu heldur sjálfhverf lýsing einstaklings á umhverfi sem ekki er hans eigið?
Lesa áfram »