
Handtök og stefnumótun stjórnvalda eru snögg og framsækin þegar nota á skjöl í þágu þjóðríkisins. En þegar almenningur þarf að rannsaka gögn sem lúta að sögu sinni, er aðbúnaður hans settur aftarlega í forgangsröðina og stjórnsýsluleg viðbrögð eru sein og handahófskennd eins og símhlerunarmálið ber vott um. Hér verða tekin tvö dæmi um ólíkar áherslur á aðgengi og umbúnað skjalamála eftir því hvort stjórnvöld eða almenningur eiga í hlut
Lesa áfram »