Greinar frá mánuðinum October, 2006

Margir eru hættir að trúa því að myndavélin segi sannleikann og líta frekar svo á að kvikmyndir séu afurðir einstaklinga sem tilheyra ákveðinni menningu, hugmyndafræði og að þeir túlki veröldina útfrá einhverju meðvituðu sjónarhorni. Það er svo áhorfenda að gera það upp við sig hvort það sem fyrir augu ber sé list, frásögn eða fréttaflutningur. Rokkið er nær eina íslenska kvikmyndin sem tók á borgaralegum samtíma og hafa fáar þannig myndir komið út síðan. Var hér um hlutlausa sýn að ræða eða hefur myndin boðskap?

Kristni hefur verið opinber trú Nýju Gíneu frá því að landið hlaut sjálfstæði árið 1975. Það er áhugavert að samkvæmt tölum frá 1980 höfðu nær allir játast kristni í Nýju Gíneu og um 1985 var landið orðið trúaðra (tölfræðilega séð) heldur en Ástralía, Bretland og Þýskaland, en þaðan komu einmitt flestir trúboðanna sem starfað hafa á svæðinu. Margir mannfræðingar sem stundað hafa rannsóknir í Melanesíu segja það ómögulegt að skilja melanesíska trú innfæddra frá afganginum af félagskerfi þeirra og menningu. Því má segja að þó svo nær allir íbúar Nýju Gíneu hafi tekið upp nýja trú, hverfi hin seint algjörlega úr lífi þeirra.

Á hverjum degi vöknum við og tökum ákvörðun um hvaða fötum við ætlum að vera í þann daginn. Oft skiptum við líka um föt mörgum sinnum yfir daginn. Hvort sem sú ákvörðun er meðvituð eða ekki þá hefur hún gífulega mikla þýðingu fyrir ímynd okkar. Elizabeth Rouse skrifaði bókina Understanding Fashion, þar veltur hún fyrir sér afhverju við klæðum okkur í föt og hvað hefur áhrif á hvaða föt við klæðum okkur í. Þó svo að Elizabeth hafi ekki verið að gera neinar tímamóta uppgvötanir við leit að svari spurningar sinnar, er áhugavert að velta þeim hversdaglega hlut eins og fötum aðeins fyrir sér og skoða hvers vegna þau skipa eins stóran sess í líf okkar og raun er.

Í dag eru fangarnir í Guantánamo yfir 400 talsins, þar af hefur meirihlutinn þurft að dúsa í búrum sínum í fjögur ár og níu mánuði, eða síðan Bandaríkin og Bretland gerðu innrás í Afghanistan undir árslok 2001. Markaði innrás þessi fyrsta bardagann í hinu mótsagnakennda „stríði gegn hryðjuverkum“. Ég segi „mótsagnakennda“ vegna þess að yfirlýst markmið stríðsins eru að standa vörð um frelsi, öryggi og mannréttindi, en leitast er við að ná þeim markmiðum með því að svipta aðra frelsi, grafa undan öryggi þeirra og brjóta á mannréttindum þeirra.

Þegar leitarorðinu „vefrit“ er slegið upp í leitarvél á netinu koma fyrst upp færslur með vefritum sem varða stjórnmál… Margt fólk er afar ástríðufullt þegar kemur að stjórnmálum og er tilbúið til að hafa skoðanir á flestu sem kemur til umræðu í þeim efnum. Þessi sterka ástríða til að tjá skoðanir sínar og reyna að hafa áhrif á skoðanir annarra er eitt meginhreyfiafl pólitísku vefritanna sem eðlislægt eru mjög miðuðu að þjóðfélagsumræðu hvers tíma. Það er enginn flokkur íslenskra vefrita gróskumeiri en pólitísku vefritin og umræða um íslensk stjórnmál hefur fyrir löngu skotið styrkum rótum á netinu. En hvernig reiðir annarskonar vefritum af, t.d. þeim sem líkt og Hugsandi róa á mið fræða- og menningar?