
Lengi vel var skáldskaparlistin talin sú listgrein er bæri höfuð og herðar yfir aðrar. Samkvæmt Platón og Aristóteles eru tónlist og dans ekki sjálfstæðar listgreinar heldur flokkast þær undir skáldskaparlist sem ljóðrænn og leikrænn þáttur skáldskapar. Fornaldarmenn litu almennt niður á þá sem unnu með höndunum, allar greinar sem kröfðust líkamlegrar áreynslu voru taldar óæðri hinum andlega efniviði. Menn gátu dáðst að verkum málara og annara sem fengust við gerð sjónlista en það var alls ekki eftirsóknarvert að vinna að slíkri list.
Lesa áfram »