
Lyfjafræðisafnið er um margt sérstakt. Upphaf þess má rekja til nokkurra lyfjafræðinga sem tóku sig saman seint á áttunda tug síðustu aldar og hófu markvisst að safna munum og minjum tengdum apótekum og lyfjagerð á Íslandi. Afrakstur þessarar framsýni er afar áhugavert safn, sem þó verður að teljast eitt best varðveitta leyndarmálið í íslenskum safnaheimi. Í greininni sem hér fer á eftir segir Sólveig Ólafsdóttir lesendum frá leyndardómum Lyfjafræðisafnsins.
Lesa áfram »