Greinar frá mánuðinum July, 2007

fimmtudagur, 26. júl 2007

Sagnir — í nútíð og framtíð

Forsíða Sagna 2007

Nýjasti árgangur Sagna, sem kom út snemmsumars, er vandað og gott blað, raunar með þeim bestu sýnist mér. Efni blaðsins er fjölbreytt og vandað og framsetning þess líflegri en oft áður. Þetta kom mér þægilega á óvart því mér hafði þótt kenna nokkurra merkja stöðnunar á árgöngunum á undan og var ég því farinn að hugleiða að segja upp áskriftinni. Þau plön lagði ég á hilluna eftir að hafa lestur nýjasta árgangsins. En þó vel takist til og ágæt lending náist má aldrei láta undir höfuð leggjast að leita nýrra leiða. Slíkt er líklega óvíða mikilvægara en í tímaritaútgáfu sem þessari, þar sem ritið á líf sitt undir því að það þróist og kynni fyrir lesendum sínum ný umfjöllunarefni, ný sjónarhorn, ný efnistök, o.s.frv.

Lesa áfram »

fimmtudagur, 19. júl 2007

Staður á milli vita

Pýramídinn á Svalbarða

Þegar Pýramídinn var yfirgefinn árið 1998 var nánast allt skilið eftir — líkt og menn hefðu einfaldlega staðið upp frá borðum en skilið uppvaskið eftir til morguns. Pottablóm og kryddjurtir standa skrælnuð í gluggunum, hálftómar flöskur safna botnfalli á borðum, bækur rykfalla í hillum, og boltar liggja hreyfingarlausir á gólfi íþróttahússins eins og þeim hafi síðast verið skotið í mark í gær. Pýramídinn er sannkallaður draugabær — hann hefur á að skipa öllu sem bæjum ber, nema að íbúana vantar.

Lesa áfram »

fimmtudagur, 12. júl 2007

Ræflarokk? Þetta er tóm helvítis vitleysa!

Pönk!

„Megum við kannski búast við ræflasumri á Íslandi í ár?“ spurði tímaritið Samúel í ársbyrjun 1978. Í greininni sem hér fer á eftir verður fyrstu umfjöllun íslenskra fjölmiðla um pönkið lýst í nokkrum vel völdum dæmum.

Lesa áfram »

fimmtudagur, 5. júl 2007

Spor í sögu vestrænnar fagurfræði: Hegel

Hegel

Af beinum sporgöngumönnum Kants var það Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770-1831) sem átt hefur hvað veigamesta og langlífasta framlagið til heimspeki í Þýskalandi og allri Evrópu, og skrif hans um fagurfræði eru stór hluti af því framlagi. Á þriðja áratug 19. aldar var hann heimspekiprófessor við háskóla í Berlín og hélt þar oft fyrirlestra um listheimspeki; skrif hans um fagurfræði voru í raun sett saman úr glósum nemenda og minnisblöðum hans sjálfs eftir dauða hans. Hann var hugsanlega síðasti vestræni heimspekingurinn sem reyndi að hanna heimspekilegt kerfi sem átti að ná yfir alla þætti raunveruleika okkar, og fagurfræðin skipar mikilvægan sess í kerfi hans, líkt og hjá Kant.

Lesa áfram »

Þessi síða

Leita á þessari síðu

Greinar af handahófi


ISSN