
Hótelgestir á Spáni setja gjarnan handklæði á sólbekki til að eigna sér þá og aðrir gestir samþykkja það oftast sem einskonar samning um yfirráðarétt, jafnvel þó að gestirnir hittist aldrei. Þetta er þá einskonar þegjandi samkomulag, sem flestir eða allir virða, án þess að hafa nokkurntímann svo mikið sem leitt hugann að því af hverju þeir gera það. Sá sem setur handklæðið á bekkinn er að ráðskast með annað fólk, sem hann þekkir ekkert, auk þess að skapa fordæmi, sem aðrir apa hugsunarlaust eftir. Erum við á sama hátt að ráðskast með kynslóðir framtíðarinnar með því að breiða handklæði á ár og dali landsins okkar ?
Lesa áfram »