
Vandamálið við mörg jólalög virðist vera það sama og við mörg kántrílög; textahöfundurinn hefur gátlista yfir hugtök og hluti sem þarf að taka fyrir til að lagið verði nógu kántrí — eða nógu „jóla“ í tilfelli jólalaganna. Hver sem hefur hlustað á Johnny Cash veit að það þarf ekki að nefna mömmu, pallbíl, hundinn, lest, fyllerí og fangelsi, öll saman, í einu og sama laginu svo það sé kántrí. Þetta sama á við um jólalög; minna er oftast betra. Ef menn eru virkilega flinkir er hægt að komast vel frá því að minnast til dæmis á hvít jól og jólaskraut, eins og í „Blue Christmas“ en þá þyrfti maður helst að láta Elvis syngja lagið. Og leyfið mér að upplýsa ykkur: Elvis er dauður.
Lesa áfram »