
Guðmundur Hálfdanarson er líklega sá fræðimaður er mest áhrif hefur haft á afstöðu og hugmyndir sagnfræðinema seinustu ára til íslenska þjóðríkisins. Hann hefur varið drjúgum hluta af fræðilegri ævi sinni í rannsóknir á fyrirbærinu og í ritinu Íslenska þjóðríkið, uppruni og endimörk birtast niðurstöður rannsókna sem flestar hafa þó áður birst í formi átta tímaritsgreina frá árinu 1986. Fyrir vikið virkar bókin á köflum nokkuð sundurlaus hvað „flæði“ milli einstaka kafla varðar en augljóst er þó að Guðmundur hefur lagt talsvert á sig við að samræma og „byggja brýr“ milli greina sinna. Ritið er margslungið og röksemdir þess á köflum flóknar þó þær miði allar að því að grafa undan „opinberri sköpunargoðsögn íslenska þjóðríkisins“. En hver er eiginlega efnislegt innihald bókarinnar, hvernig kemst höfundur að slíkum niðurstöðum?
Lesa áfram »