Markus Túllíus Cíceró (106-43 f.Kr.) sem við þekkjum sem hinn mikla ræðumann og rithöfund fornaldar er stundum einnig nefndur faðir vestrænnar þýðingarfræði því hann var fyrstur til að fjalla um þýðingarferlið og gefa ráð um hvernig best sé að þýða. Í þó nokkrum ritum sínum um ræðumennsku og stjórnmál, svo sem De Oratore, De finibus bonorum et malorum og De optimo genere oratorum, fjallar hann um þýðingar og beinir spjótum sínum að andstæðingum þýðinga.
Lesa áfram »