Greinar frá deginum 13th November, 2008

Síðustu áratugir 19. aldarinnar einkenndust af ótal málaferlum þar sem bæði múslimar og hindúar voru málshefjendur. Hér beittu hindúar öllum brögðum til að ná moskunni á sitt vald, á meðan múslimar reyndu að verjast fjandsamlegri yfirtöku eftir fremsta megni. Þrátt fyrir að bresk yfirvöld hafi oft langað til að taka afstöðu með málstað Hindúa, ríkti algjör kyrrstaða í langan tíma, eða allt þar til að hvolfþök moskunnar voru skemmd í óeirðum árið 1934. Í kjölfar sjálfstæðis Indlands og skiptingu þess árið 1947 óttuðust milljónir múslima um öryggi sitt og flúðu til Pakistan. Í sífellt spennuþrungnara andrúmslofti desembermánaðar árið 1949 gerðist það svo að nokkrir hindúar brutust inn í mosku Babúrs og komu þar fyrir líkneskjum af hindúaguðum. Samkvæmt indverskum lögum var gjörningurinn ólöglegur. Þegar hann barst forsætisráðherranum Jawaharlal Nehru til eyrna brást hann ókvæða við og fyrirskipaði að líkneskin skyldu fjarlægð þegar í stað. Málinu lauk hins vegar heldur óvænt með þeim dómsúrskurði að nú væri múslimum bannað að koma á svæðið svo gera mætti hindúum kleift að biðjast fyrir innandyra!