„Við erum öll á sama báti, en það er enginn við stýrið!“ Þannig hljómar inntak greinarinnar The Great Iceland Meltdown eftir rithöfundinn og blaðamanninn Thomas L. Friedman. Greinin birtist í blaðinu New York Times haustið 2008 og fjallar um það efnahagslega hrun sem Íslendingar stóðu þá frammi fyrir. Í viðleitni sinni til að grafast fyrir um orsakir og afleiðingar hrunsins setur Friedman landið í hnattrænt samhengi og tekst býsna vel að rekja þræðina um alla jarðarkúluna. Hann lýsir íslenskum bönkum sem hafi þanist út undanfarin ár með því að taka fé að láni á hagstæðum kjörum í einum heimshluta og endurlánað það með gríðarlegum hagnaði í öðrum. Á sama tíma hafi verðbréfamiðlarar í Suðu- Kaliforníu otað að efnalitlu fólki. Húsnæðislánum sem það átti aldrei möguleika á að standa í skilum með. Vanskilalánum hafi svo verið vöndlað saman í glansumbúðir og þau afhent auðtrúa kaupendum, hvar sem þá var að finna í heiminum.
Lesa áfram »