
Ef að það er eitthvað sem allar lífverur þessarar jarðar eiga sameiginlegt er það að lífsferli þeirra mun einn daginn ljúka. Dauðinn er þar af leiðandi það eina sem maðurinn getur gengið að sem vísu. Dauðleiki mannsins er án efa hans stærsti ótti en um leið það sem gefur lífi hans tilgang, því til þess að öðlast tilgang þarf lífsferillinn að hafa endi. Þessi kaldhæðnislegi sannleikur dauðans hefur gert hann að einu helsta umfjöllunarefni listamanna, og eru tónlistarmenn þar engin undantekning. Í byrjun tíunda áratugarins braust fram á sjónarsviðið tónlistarstefna sem ekki aðeins fjallaði um dauðann heldur beinlínis kenndi sig við hann.
Lesa áfram »