
Í fyrri hluta þessarar greinar um rannsókn á húsasundum í gamla Vesturbænum var leitast við að gefa mynd af þróun borgarhlutans með því að reifa sögu hans í tengslum við þróun borgarinnar og þeirra hugmyndafræðilegu áhrifaþátta sem settu mark sitt á hverfið. Sambyggðu húsin, bakgarðarnir og húsasundin í Vesturbænum áttu að uppfylla alla þá þætti betri byggðar sem lagt var upp með í skipulaginu frá 1927. Þar áttu að sameinast gott skipulag, hagkvæmni í byggingarframkvæmdum og umhverfi fyrir fólk. Skipulag sambyggðu húsanna með garða og sund að húsabaki er stórmerkileg, hönnunin hefur staðist tímans tönn og enn njóta íbúar bakgarðanna við sundin. Nú verður fjallað um húsasundin sjálf og athyglinni beint að formfræði umhverfisins, nýtingu húsasundanna, upplifun og viðhorf notenda þriggja húsasunda sem könnuð voru sérstaklega.
Lesa áfram »