Greinar frá deginum 18th March, 2010

Orðið moska er dregið af arabíska orðinu masjid og þýðir í bókstaflegri merkingu „staður til að kasta sér á grúfu í tilbeiðslu og auðmýkt gagnvart Guði“. Orðið kemur víða fyrir í Kóraninum. Í fyrstu var ekki um að ræða ákveðin form bygginga, heldur einungis staði fyrir trúaða að koma saman á, biðja og ráða ýmsum málum. Staðirnir gátu verið hvar sem er, jafnvel á heimilum fólks, eins og heimili Múhameðs spámanns sjálfs, síðar Moskan í Medínu, vitnar um. Oft voru þeir í útjaðri borga, undir berum himni og þá eingöngu afmarkaðir med táknrænum steinhleðslum. Slíkir staðir kallast musallas eða „bænastaðir“. Hinar eiginlegu moskur, sem sjálfstæðar byggingar hlaðnar sínu eigin byggingarlistalega myndmáli, þróuðust svo smátt og smátt á 1. öld íslam í takt við útþenslu trúarbragðanna til nýrra svæða. Útþenslan kallaði á nýja bænastaði og sköpun ákveðinnar sjálfsmyndar í formi táknmynda fyrir trúarbrögðin. Moskan fór því að taka á sig ákveðin form.