Hvað viljum við að framhaldsskólanemendur læri? Eru einhver atriði sem við getum ekki hugsað okkur að fólk með stúdentspróf geti verið án? Ef svo er snúast þessi atriði um þekkingu eða færni? Nú fer fram endurskoðun á inntaki náms í framhaldsskólum en hvað er þar í umræðunni? Hvernig passa breytingarnar við önnur skólastig? Hér verður sagt frá breytingum sem unnið er að í sögu.
Lesa áfram »
Á morgun, 2. október 2009, hefst þing Alþjóða Ólympíusambandsins í Kaupmannahöfn en þar verður meðal annars ákveðið hvaða borg muni hýsa sumar Ólympíuleikana 2016. Að mörgu er að hyggja þegar leikunum er fundin staður og er valferlið því bæði langt og flókið. Hér verður ekki litið á byggingaframkvæmdir, umhverfismál, íþróttaaðstöðu, mannréttindi, ímynd, lógó eða annað sem oft ber hátt í umræðunni um skipulag Ólymíuleika heldur menntun.
Lesa áfram »
Á undangengnum árum hefur orðið töluverð vakning í fornleifarannsóknum hér á landi. Þessi vakning hefur ekki einungis orðið til þess að efla fornleifafræði sem fræðigrein heldur einnig til þess að efla vitund og áhuga meðal almennings á greininni. Mikill fjöldi fólks heimsækir fornleifafræðinga við störf sín hvert sumar og fylgist með hvernig rannsóknum vindur fram. Við einhverja af stærri uppgröftunum hefur jafnvel verið stofnað til sérstaks stöðugildis tengt kynningu og móttöku almennings. Þessi aukni áhugi hefur einnig birtst í svokölluðum fornleifaskólum þar sem börnum og ungmennum hefur gefist kostur á að kynnast starfi fornleifafræðinga á beinan hátt, þótt oft sé sú viðkynning að hluta til „sviðsett". Þetta hefur m.a. verið gert á Þingvöllum og í Skálholti og hefur mælst vel fyrir. Möguleikarnir sem í fornleifunum og fornleifafræðinni felast í tengslum við fræðslu barna eru hins vegar mun meiri og fjölbreyttari en svo.
Lesa áfram »Nú fer fram nokkur umræða innan framhaldsskóla um eðli, umfang og inntak náms. Umræðan er hluti af því að hver skóli skal nú, í samræmi við ný lög um skólastigið, ákveða sína heildarstefnu auk innihalds og aðferða á hverri braut og í hverjum áfanga. Væntanlega mun nám á framhaldsskólastigi í kjölfarið taka töluverðum breytingum. Hvert eiga framhaldsskólar að stefna? Hvernig eiga þeir að komast þangað og hvers vegna ættu þeir að hugsa sér til hreyfings?
Lesa áfram »
Síðastliðið haust tók til starfa í Borgarnesi nýr framhaldsskóli, Menntaskóli Borgarfjarðar. Skólinn er fyrir margra hluta sakir sérstakur og er þar einna helst að nefna að öllum nemendum í fullu námi eru lánaðar fartölvur þann tíma sem þeir stunda nám við skólann og geta svo keypt tölvurnar að námi loknu. Verkefnið er unnið í samstarfi við Apple umboðið á Íslandi og Sparisjóð Mýrarsýslu. Aðrir þættir þar sem Menntaskóli Borgarfjarðar hefur sérstöðu eru t.d. eignarhald, en skólinn er einkaskóli, námsmat, en enginn prófatími er í desember og maí og fjöldi starfsdaga er alls 9 dögum fleiri á ári en í hefðbundnum framhaldsskólum. Þá verður hægt að útskrifast til stúdentsprófs úr skólanum á þremur árum á eðlilegum námshraða.
Lesa áfram »
Kennarar eru dáðir. Þeir koma nemendum sínum til manns, kynna þeim heiminn, breyta sýn þeirra á veruleikann. Kennarar eru fyrsta flokks hetjur. Margir geta enda nefnt uppáhalds kennarann sinn og eftirminnileg atvik úr skólastofunni áratugum eftir að skólagöngu lýkur. Ætli kennarar stundi ekki mikilvægasta starf samfélagsins? Geta ekki allir verið sammála þessu?
Lesa áfram »
Þegar persónulegar áherslur fyrrverandi menntamálaráðherra, eins og þær koma fram í ræðu og riti, eru bornar saman við texta aðalnámskrár má sjá að aðalnámskráin fylgir áherslum menntamálaráðherra og er rituð án nokkurrar skipulegrar útfærðrar menntunarheimspeki. Áherslan á hinn hefðbundna skóla er yfirgnæfandi með tilheyrandi afleiðingum fyrir þá hópa sem ekki tilheyra þeirri fyrimyndarfjölskyldu sem aðalnámskráin er skrifuð til.
Lesa áfram »
Takmarkanir lýðræðis eru fjölmargar. Sem dæmi má nefna að án lýðræðis má bregðast mun hraðar við ýmiskonar vá sem að steðjar. En við takmörkunum er reynt að bregðast með því að kjósa fulltrúa til að fara með ýmis þau embætti þar sem ekki rúm fyrir alla þegna þjóðfélagsins að koma að máli. Setja má spurningamerki við hvernig hægt er að kenna lýðræði í jafn ólýðræðislegri stofnun sem íslenska skólakerfinu. Ef röksemdarfærslur Deweys eru hafðar til hliðsjónar kemur svarið kannski að sjálfu sér. Ef starfsmenn skólans, kennarar og skólameistari (sem úrslitavald hefur) eru með lýðræðið sem inngróið í manngerð sína hlýtur það að koma fram í samskiptum þeirra við nemendur sína óháð því hvernig stofnunin sem slík virkar með sínum boðum og bönnum.
Lesa áfram »