
Þessi misserin standa yfir í það minnsta þrjár sýningar hér á landi sem skarta fornum mannabeinum; tvær í Þjóðminjasafni Íslands og ein í Minjasafni Austurlands. Af því tilefni er að vert að velta fyrir sér siðferðisspurningum sem tengjast því að sýna forn mannamein. Fræðimenn hafa velt fyrir sér ýmsum spurningum þar að lútandi: Eru viss atriði í lífi horfinna kynslóða of viðkvæm til að birta niðurstöður um þau? Hvað ef fornleifarannsókn gæti til dæmis afhjúpað hvaða sjúkdómar herjuðu á einstakling, hvort ógift kona átti börn, hvort karlmaður hafi feðrað óskilgetið barn, hvaða fæðu hann lagði sér til munns, hvort hann eða hún hafi gengið með falskar tennur eða hárkollu, hvort hann eða hún hafi verið grálúsug/ur, hvort hann eða hún hafi verið með njálg, sárasótt, eða vansköpun eins og þrjár geirvörtur?
Lesa áfram »
Hótelgestir á Spáni setja gjarnan handklæði á sólbekki til að eigna sér þá og aðrir gestir samþykkja það oftast sem einskonar samning um yfirráðarétt, jafnvel þó að gestirnir hittist aldrei. Þetta er þá einskonar þegjandi samkomulag, sem flestir eða allir virða, án þess að hafa nokkurntímann svo mikið sem leitt hugann að því af hverju þeir gera það. Sá sem setur handklæðið á bekkinn er að ráðskast með annað fólk, sem hann þekkir ekkert, auk þess að skapa fordæmi, sem aðrir apa hugsunarlaust eftir. Erum við á sama hátt að ráðskast með kynslóðir framtíðarinnar með því að breiða handklæði á ár og dali landsins okkar ?
Lesa áfram »