1. Aukin „þörf“ fyrir brjóstastækkanir: Krafa tískuiðnaðarins um að konur séu horrenglur er augljóslega í beinni mótsögn við óskir um stór brjóst. Tágrannar konur eru langflestar með lítil brjóst.

2. Framboð á aðgerðum hafi aukist: Fleiri lýtalæknar, fleiri stofur og stofnanir.

3. Framfarir hafi orðið í aðgerðum: Auðveldari aðgerðir, betur heppnaðar aðgerðir.

4. Kostnaður við aðgerðir hafi lækkað. Ef ekki á föstu verðlagi þá hlutfallslega (fram að kreppu) (sbr. lið 5).

5. Aukin velmegun: Fleiri hafa efni á dýrum „óþarfa“ aðgerðum.

6. Ágengari markaðssetning: Markaðssetning hefur gjörbreyst á síðustu áratugum. Seljendur nýta sér alltaf betur og betur sálræna þætti eins og minnimáttarkennd og samviskubit.

Eitt að lokum. Fegurðarstaðlar samfélagsins hafa sjálfsagt breyst en mér finnst ótrúlegt að nú samsvari „staðalbrjóstin“ skálastærð C og upp úr (er það ekki niður úr?).