La Giralda - hinn sérstaki dómkirkjuturn í Sevilla.
Ég hafði alltaf haft það að markmiði að klára BA námið mitt í spænsku í erlendum skóla. Fyrir því hafði ég nokkrar ástæður. Það gæfi mér tækifæri til að búa í öðru landi, kynnast menningunni frá fyrstu hendi, prófa eitthvað nýtt og síðast en ekki síst að komast í bækurnar sem þar eru. Því þó að Þjóðarbókhlaðan sé kannski stór, þá er mikill skortur á heimildum frá Spáni og Suður- og Miðameríku í upprunalegri útgáfu, þ.e.a.s. rituðum á spænsku. Nemandi í spænskudeild við H.Í. þarf því oft að láta sér lynda að lesa þýdd verk, ýmist á ensku, íslensku eða þýsku þeir sem hana kunna. Þær bækur sem upprunalega voru gefnar út á spænskri tungu eru flestar á öðru máli og ekki stendur til að bæta í safnið nýjum verkum eða panta inn það sem til er á frummálinu. Ég taldi því kjörið að nýta mér Erasmus skiptinema kerfið og valdi að fara til Sevilla, í Andalúsíuhéraði á Suður-Spáni. Þar hefði ég úr nægu að moða fyrir BA ritgerðina mína.
Það er gaman að bera saman Háskóla Íslands og Universidad de Sevilla. Þeir eru eins og svart og hvítt hvað varðar aðstöðu til náms, kennsluaðferðir og útlit bygginga. En ef ég legði báða þessa skóla á vogarskálarnar, hugsa ég að kostir og gallar þeirra beggja myndu vega jafn þungt. Háskóli Íslands er kannski ekki jafn mikilfengleg bygging og aðalbygging Universidad de Sevilla, en aðstaða þar er sannarlega til fyrirmyndar. Nýbyggingin Háma býður allflestum sem þurfa uppá stóla og borð til að sitja við og matast, þar er bókabúð og gnótt af lestraraðstöðu og nýjum tölvubúnaði og skrifstofustólum. Í flestum skólastofum eru skjávarpar og nýleg borð og stólar. Þar sem aðalbygging Universidad de Sevilla var upprunalega gömul tóbaksverksmiðja, gefur augaleið að aðstaðan eru öðruvísi hér. Miðja skólans er undir beru lofti og það kom mér svolítið á óvart að þar má reykja. Það er ein lítil kaffitería sem býður ekki nema u.þ.b. 35 manns í sæti. Skólastofurnar eru misjafnar, t.a.m. er ég í einni stofu sem er bara með stólum með áföstum borðum - fyrir rétthenta. Ég er örvhent og þarf að snúa mér hálfhring alla kennslustundina. Mér finnst það meira kómískt heldur en pirrandi, því þetta er tími í arabísku og það er enginn hægðarleikur að skrifa táknin frá hægri til vinstri og sitja undinn við borðið. Það sem háskólinn í Sevilla hefur þó án nokkurs vafa umfram þann íslenska er að hér er meira námskeiðaúrval. Það er eðlilegt að á Íslandi sé ekki endilega haldið námskeið um sögu eins héraðs í öðru landi, en hér gefst mér kostur að kafa dýpra í sögu Andalúsíuhéraðs og menningu fólksins hér, sem er samsuða af spænskum venjum og arabískum, frá þeim tíma er márar áttu hér búsetu.
Háskólinn í Sevilla
Kennsluaðferðir eru með aðeins öðru sniði hér. Í öllum mínum námskeiðum stendur kennarinn einfaldlega og talar líkt og hann færi með einræðu í leikriti og nemendur hripa niður aðalatriðin í stílabækur. Sjaldan eða aldrei er eitthvað skrifað uppá töflu. Fyrsta skóladaginn mætti ég með mína fartölvu eins og sannur íslendingur, tilbúin með gleraugun á nefinu svo ég gæti nú örugglega séð allt sem stæði á töflunni á powerpoint skjalinu og gæti á augabragði slegið það inn í Word. Fyrsti tíminn minn var latína og kennarinn var roskin kona sem horfði á mig og sagði svo að hún hefði aldrei í sinni kennslutíð séð nemanda með tölvu. Líklega hef ég ryðgað í listinni að skipuleggja glósur í stílabók. Þegar þetta er ritað, sit ég á bókasafni skólans og er eina manneskjan hér inni með fartölvu. Í mörgum áföngum er námsmatið eingöngu próf og nokkur smærri verkefni. Ekki er algengt að nemendur búi til fyrirlestra, líkt og á Íslandi og áfangar með 50% lokapróf tíðkast ekki. Próftaflan kemur sér því miður oft illa fyrir erlenda nemendur, því lokaprófin eru í janúar, svo jólafríið fer frekar í lestur og andlegan undirbúning, fremur en afslöppun með fjölskyldu og vinum.
Þegar ég kom til Sevilla hófst leitin að húsnæði. Ég var svo heppin að önnur íslensk stelpa var komin á undan mér og ég fékk inni hjá henni þar til ég fann mér heimili. Fyrstu vikurnar í skólanum eru veggirnir hans þaktir auglýsingum um herbergi til leigu. Flestar eru frá nemendum sem hafa leigt heila íbúð og vantar 1-2 til að deila með sér leigunni. Algengt verð er á bilinu 200-350 evrur á mánuði fyrir herbergi án rafmagns og gass, sem er ekki ósvipað verð og í Reykjavík, sökum margumræddrar kreppu og veikrar stöðu krónunnar. Ég leigi núna íbúð í miðbæ Sevilla ásamt tveimur öðrum nemendum. Að búa í miðbænum er frábært. Ég get farið fótgangandi öll mín erindi, því þó að hér búi hátt í 900.000 manns, er borgin þéttbyggð og kjarninn smár. Hvað almenningssamgöngur varðar, er ekki nema einn sporvagn í borginni og sú leið sem hann fer má hæglega ganga á 15-20 mínútum. Strætóferðir eru tiltölulega ódýrar, en kerfið er heldur flókið fyrir minn smekk. Það eru margar stoppistöðvar á hverri leið og sökum mikillar umferðar eftir aðalgötunum á háannatíma, getur ferðin tekið allt að klukkustund. Ég mæli með að fólk kaupi sér notað hjól ef það býr dágóðan spotta frá skólanum, eða nýti sér Sevici. Sevici eru hjól í eigu borgarinnar og eru útum allan bæ. Hjólin eru í stöndum í alfaraleið og hægt er að skila hjólinu aftur á áfangastað í næsta stand. Sótt er um kort fyrir Sevici á netinu og nemendur þurfa ekki að greiða tryggingagjald, sem annars væri 150 evrur.
Ég mæli hiklaust með Universidad de Sevilla fyrir íslenska nemendur, þá sérstaklega í spænskudeild. Borgin er afar viðkunnanleg, á sér skemmtilega sögu og er, eins og áður sagði, ekki of stór. Félagslíf hér er öflugt, Erasmus samtökin eru dugleg að halda hvers kyns samkomur og þess á milli eru ýmsar samkomur, t.a.m. var Flamenco festival að enda og á næsta leiti er Festival de Cine (Kvikmyndaveisla). Þó svo að kennsluaðferðir séu talsvert frábrugðnar því sem við eigum að venjast, þá er ekki þar með sagt að þær séu lakari. Hér er það athyglisgáfan sem ræður ríkjum og maður getur alltaf tamið sér sjálfstæðari vinnubrögð. Fyrir þá sem eru á lokaári er þetta án vafa frábær staðsetning með tilliti til áfangavals, heimildasöfnunar og til að öðlast dýpri þekkingu og skemmtilegrar reynslu á þessari ólíku menningu.