Takk fyrir athugasemdina, það er alltaf gaman að fólk hafi skoðanir á því sem maður er að skrifa. Vissulega er rétt hjá þér að fólk hefur viljað skreyta heimili sín í gamla daga líkt og við gerum nú en ég og margir aðrir telja að þær skreytingar sem við veljum í dag hafi mun meiri merkingu en að vera það sem okkur finnst fallegt. Við veljum jú stundum hluti sem við höldum að öðrum muni þykja flottir, sýni að við eigum peninga, höfum ferðast víða eða höfum góðan smekk. Trúað fólk skreytir heimili sín gjarnan með krossum eða íkonum eða öðrum gripum tengdum trúariðkun. Skeifur yfir hurðum eru víða á Íslandi og eiga að veita gæfu. Þar er skeifan ekki eingöngu til skrauts heldur líka til verndar þó fólk taki það kannski ekki alvarlega.
Í þessari grein er ég mest að fjalla um dýrabein sem eru grafin og falin, undir stoðum, í gólfi eða slíkt. Beinin eru ekki sýnileg og hugsanlegt er að aðeins þeir sem áttu eða byggðu viðkomandi byggingar hafi vitað staðsetningu þeirra. Þau geta því ekki hafa verið til skrauts. Auðvitað er alls ekki víst að þau hafi haft trúarlega merkingu en það er ein af mögulegum skýringum.
Á Hofstöðum er það túlkun þeirra fornleifafræðinga sem stóðu að þeim uppgrefti að höfðukúpum hafi verið raðað á útveggi skálans eftir blóðugar fórnarathafnir til að sýna ríkidæmi og völd og sjálfri finnst mér sú kenning vera vel rökstudd.
Ég bendi einnig á það í greininni á að mín túlkun sé aðeins ein möguleg leið til að skoða þetta efni og aðrar skýringar koma vel til greina. Ég reyndi þó að rökstyðja mína niðurstöðu með vísun í að þessi siður að grafa dýrabein í húsum hefur þekkst mjög lengi í Norður-Evrópu og var vel þekktur í bændasamfélagi 19. aldar og jafnvel síðar.
Ef þú vilt lesa meira um Hofstaði kom út ágæt bók um þann uppgröft 2009, ritstýrt af Gavin Lucas. Hún er á ensku en það er nokkuð ítarlegur útdráttur á íslensku. Bókin ætti að vera til á betri bókasöfnum.

Bestu thakkir.
Sigurgeir Thordarson