„Sigurður, farðu nú að koma þér á fætur drengur, það er hálftími síðan ég vakti þig.“ Pabbi stendur eins og þrumuský í dyrunum.
„Rólegur, ég má nú kannski aðeins jafna mig,“ segi ég og sný mér á hina hliðina.
„Það eru tíu mínútur þangað til þú átt að mæta í skólann!“ Pabbi er enn æstari en áður.
„Ég er þreyttur,“ svara ég, enda er ég rosalega þreyttur. Maður getur nú orðið þreyttur á þessu rausi á hverjum morgni.
„Þú ert þreyttur vegna þess að þú vakir allar nætur hangandi í tölvunni. Flóknara er það nú ekki.“
„Ég var ekkert …“
„Hvernig heldurðu að það verði þegar þú átt að fara að mæta í vinnu? Heldur þú kannski að ég geti mætt of seint í vinnu alla daga?“
„Ég er nú bara þrettán ára …“
„Menn eru fljótir að fara í hundana ef þeir mætta endalaust of seint til vinnu! Og nú er ég farinn því þetta getur bara ekki gengið svona!“
Orðatiltækið „Að fara í hundana“ er ættað úr Biblíunni: Matteusarguðspjalli 15. kafla. Það merkir að einhverju sé sóað eða kastað á glæ. Til dæmis: Eyða dýrmætum tíma í vitleysu.
