„Ég skil þetta bara ekki. Ég er drullufúl. Ég hata þennan skóla.“ Linda sparkaði af sér skónum og þeytti skólatöskunni á gólfið.
„Það er naumast. Hvers vegna er allt svona ömurlegt í dag?“ Pabbi hennar Lindu var ósköp rólegur og tók umgengnina ekki nærri sér þótt hann hafi verið rétt nýbúinn að taka til á ganginum.
„Það er fáránlegt hvernig þetta virkar allt. Skítaskóli!“ Linda strunsaði fram hjá pabba sínum og fór inn í eldhús. Hún opnaði ísskápinn og starði inn í hann stutta stund. Lokaði honum svo aftur.
„Þú vilt kannski segja mér hvað er að angra þig, Linda mín?“
„Það er ekkert að angra mig.“ Nú var Linda komin með aðra höndina á kaf ofan í Cheerios-pakkann.
„Mér heyrist nú annað. Viltu ekki bara ná þér í skál?“
„Ég er ekkert svöng.“
„Jæja, en segðu mér nú …“
„Þetta enskupróf var bara viðbjóðslegt. Spurt um allskonar sem maður hefur ekkert lært. Baldur kennari er fífl. Ég held reyndar að hann sé sadisti.“
„Það er ekkert annað,“ sagði pabbi og glotti.
„Já, prófið var eins og pyntingartæki.“
„Gæti verið að þetta próf sé prófið sem við mamma þín vorum að minna þig á í heila viku?“
„Ha?“ Linda opnaði aftur ísskápinn og starði inn í hann eins og þar væri að finna svarið við spurningu pabba.
„Í heila viku hefur þú sagt okkur að þetta próf skipti engu máli og að þú værir það góð í ensku að þú þyrftir ekki að læra undir það.“
„Ha, ég?“ Linda lokaði ísskápnum.
„Mér heyrist á þér að þú hafir skítfallið á þessu prófi. Það kemur mér ekki neitt á óvart því maður uppsker eins og maður sáir.“
Orðatiltækið „Að uppskera eins og maður sáir“ kemur úr Biblíunni: Galatabréfinu 6. kafla. Það er notað í þeirri merkingu að við græðum á því að leggja eitthvað á okkur en töpum á því að leggja ekkert á okkur. Linda lagði ekkert á sig fyrir prófið og þess vegna gekk henni ekki vel.