Óhreinu börnin hennar Evu

Þegar kristnin tók að breiðast út á Íslandi slóst frásagnarhefð hennar saman við þjóðsagnaarfinn. Stundum varð þetta til þess að eitt og annað sem þótti yfirnáttúrulegt eða sérstakt fékk skýringar eða viðbætur sem drógu hinn nýja sið, kristnina, inn í frásögnina.

Gott dæmi er sagan, Óhreinu börnin hennar Evu. En hún ber afar skemmtilegt heiti í þjóðsagnasafni Jóns Árnasonar, frá árinu 1862. En það vísar beint til Biblíunnar: Huldumanna- „Genesis.“ En Genesis er heiti fyrstu Mósebókar sem er fyrsta bókin í Biblíunni. Orðið genesis þýðir, sköpun, upphaf einhvers, eða tilurð. Og þá sjáum við hvað yfirskrift sögunnar merkir hjá Jóni Árnasyni: Hvernig huldufólkið varð til.

Einhverju sinni kom Guð almáttugur til Adams og Evu. Fögnuðu þau honum vel og sýndu honum allt sem þau áttu innanstokks í húsinu. Þau sýndu honum líka börnin sín og þótti honum þau efnileg. Hann spurði Evu hvort þau ættu ekki fleiri börn en þau sem hún var búin að sýna honum. Hún svaraði því neitandi.

En þannig stóð á, að Eva var ekki búin að þvo öllum börnunum og skammaðist sín fyrir það að láta Guð sjálfan sjá þau svona óhrein. Þess vegna faldi hún þau.

En það vissi Guð og sagði: „Það sem á að vera hulið fyrir mér, skal verða hulið fyrir mönnum.“

Í sögunni eru Guði lögð orð í munn sem hann segir svo sem ekki nákvæmlega með sama hætti í Biblíunni. En, það koma oftar en einu sinni fyrir í hinni helgu bók setningar á borð við þá sem segir í Jeremía 23.

„Getur nokkur falist í fylgsnum þar sem ég get ekki séð hann? spyr Drottinn. Er það ekki ég sem fylli bæði himin og jörð? spyr Drottinn“.

Og í sjálfri sköpunarsögunni lærum við að það er ómögulegt að fela sig fyrir Guði, þau komast öll að því, Adam, Eva og svo síðar Kain, en það er önnur saga.

Þess ber að geta að sagan um Óhreinu börnin hennar Evu er til í ýmsum myndum meðal margra þjóða – en það er ekkert einsdæmi þegar um þjóðsögur er að ræða.