Hér er um að ræða afar sérstaka bók. Þetta er eiginlega „handbók“ syrgjandans, miklu fremur en sjálfshjálparbók, - samt er hún líka sjálfshjálparbók. Hér eru mjög margar hliðar sorgarinnar og lífsins í sorginni skoðaðar. Höfundur gerir sér far um að hugga, en þeim sem þetta skrifar finnst höfundur leggja enn meiri áherslu á að fylgja. Og koma með uppástungur.
Janine Kwoh skrifaði bókina nokkru eftir að hafa misst maka sinn, þegar þau voru bæði innan við þrítugt. Það er stórt áfall og ekki minna þegar tekið er með í reikninginn, að þetta var fyrsti náni einstaklingurinn sem Kwoh fylgdi til grafar. Bókin hentar þó alls ekki einvörðungu þeim sem hafa misst maka.
Hún getur dugað sem hjálpartæki alveg óháð því hvort um er að ræða maka, barn, föður, móður, afa, ömmu, frænda, frænku … Þetta er einfaldlega bók full af allskonar ráðum við allskonar tilfinningum og líka allskonar ráðleggingum sem mögulega gætu virkað fyrir þann sem syrgir.
Mögulega – það er einmitt, einn helsti styrkur þessarar bókar að höfundur þykist ekki vita allt og gerir sér fulla grein fyrir takmörkunum sínum. Því eru uppástungurnar svo mikilvægar. Prófaðu þig áfram!
Bókafélagið gaf bókina út árið 2023 í ágætri þýðingu Herdísar M. Hübner. Rétt er að geta þess að bókin var gefin út í samstarfi við Minningarsjóð Orra Ómarssonar. En Orri heitinn var ungur efnilegur piltur sem fæddist 1993. Snjall knattspyrnumaður og góður í stærðfræði og þess utan fínn námsmaður og ljómandi félagi – en, hann féll engu að síður fyrir eigin hendi árið 2010. Blessuð veri ævinlega minning hans.